Şiir

ŞİİRLER

Audio Player

Audio Player
00:0000:00Use Up/Down Arrow keys to increase or decrease volume.

Cemre

Cemreler yeniden düşer toprağa.
Güneş günün eşitlendiği, tanyerinin en şafağında şimdi…
Yaşamın nabzı doğumla ölüm arası bir yerlerdedir.
Güne güneşe gülümsemenin, toprağa tohum atmanın zamanıdır.
Bilirim ki kapıda bahar, hemen yanıbaşımızda nisan yağmurları.
Çok sürmesin HÜZÜNLERİMİZ.
Hemen ardından yaz, deniz, dağ gül gelir.

Baharla yeni umutlar düşer toprağa.
İçimizde yeniden yeşermelidir tohum.
Erken kalkıp yollara düşmenin zamanıdır.
Yeni, eskileri giyinmişiz ne fark eder.
İki gülümseyiş bir hüzün arasıdır YAŞAM.
Hemen ardından yaz, deniz, dağ gül gelir.

Cemreler yaşama, tohuma durmuştur.
Baştan sona yağmura güle kesmiştir bahar.
Kardelenler de kışa, SAVAŞA karşı başkaldırır gibi açtılar bak.
Menekşeler öbek öbek..
Şu savaşan, kin nefret kusan insanlar da olmasa,
Dört mevsimi birden giyinirdi DÜNYA…
Şölenler, düğünler, bayramlar kurulurdu sevinç alaylarında.
Hemen ardından yaz, deniz, dağ gül gelir.

Hatice Elveren Peköz

@ ( (16)


Yağmur

Nisan yağmurları yağmıyor şimdi.
Susamış topraklar suya kanmadan bulutları alıp gitti.
Tüketiciliğimiz, tükenmişilği içinde yitiriyoruz yağmuru.
Suyu, havayı, ağacı…
Nisan ıslatmıyor umutlarımızı.
Kalabalıklarımız arasında eriyip gidiyor zaman.
Yağmurlar ağacı kesen ellerimize küskün.
Tüketiciliğimizin tükenmişiiği arasında hayat yüklü bulutlar gitti.
Toprak susuzluktan çatlasa da yağmıyor
Nisan yağmurlarıyla düşlerimiz yitti…

Dün gibiydi herşey
Ayşa Teyzeye gittim
Zaman çukuruna düşmüş ve yıllar sonra dönmüş gibiydim
Evler yollar, balkonlardan sarkan sardunyalar, ardıç kuşları aynı
Etrafımızda tanıdık tanımadık yabancı similar
Komşular biraz veya çoktu.
Hanım elleri kokarken toprak biraz düş bir tutam masal olmuştuk.
Oysa bu yollardan geçmişiliğimiz, onlarla aşka düşmüşlüğümüz vardı.
Durup bir mola verkek istediğimiz gün
Akasya ağacının altından akıp geçmişti zaman
Hayriye abla gideli buralardan
Nehir sokağından sevililer geçmiyor artık
Akasya ağacı atlas yorganı gibiydi oysa
Her yaprağı şuha kalkan kız gibiydi.
Onu kestikleri gün yüzlü çocuklar ışığı göremediler.
Ayşe teyze ile Hayriye ablayı kimseler görmedi bir daha

.
Hatice Elveren Peköz

Bir Cevap Yazın

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s