1995

Bir ayrılık akşamında

Hüzünle veda ederken,

Öyle mahcup, sıkılgan

Başın öne eğikti…

Utangaç yalnızlığındaki,

Duyguların yoğunluğuyla,

El sallarken sessizce,

Gitme, kal diyemedim…

 

Bir ayrılık gününde,

Yüreğime bir hançer saplandı!

Gözlerim yağmur öncesi bulut

Yağıverecekti ellerine…

Oysa zamanı gelmişti ayrılığın.

Yüzümü rüzgâra çevirdim,

Ellerimi uzattım sessizce.

Gitme, kal diyemedim…

 

Ayrılığın deminde,

El salladım ayrılığa…

Yüzümde buruk tebessüm,

Yüreğimde derin bir sancı.

İsteksizdim gülümsemeye.

Zamanı gelmişti artık

Zamanlardan ayrılık ayı…

Dilim tutuldu, kilitlendi sözlerim

Gitme, kal diyemedim.

 

Hatice Elveren Peköz

 

 

 

Reklamlar