AYRILIK     

1995

Bir ayrılık akşamında

Hüzünle veda ederken,

Öyle mahcup, sıkılgan

Başın öne eğikti…

Utangaç yalnızlığındaki,

Duyguların yoğunluğuyla,

El sallarken sessizce,

Gitme, kal diyemedim…

 

Bir ayrılık gününde,

Yüreğime bir hançer saplandı!

Gözlerim yağmur öncesi bulut

Yağıverecekti ellerine…

Oysa zamanı gelmişti ayrılığın.

Yüzümü rüzgâra çevirdim,

Ellerimi uzattım sessizce.

Gitme, kal diyemedim…

 

Ayrılığın deminde,

El salladım ayrılığa…

Yüzümde buruk tebessüm,

Yüreğimde derin bir sancı.

İsteksizdim gülümsemeye.

Zamanı gelmişti artık

Zamanlardan ayrılık ayı…

Dilim tutuldu, kilitlendi sözlerim

Gitme, kal diyemedim.

 

Hatice Elveren Peköz

 

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s