BAĞIRA ÇAĞIRA

                                         13. Ekim. 1987

Mevsim henüz yazda yayla yollarında insanlar…

Dağlara şöyle durup baktım da orman önlerine eğilir.

Ağaçları kesip betonarme evler dikerken çığlık çığlığaydı orman.

Ağaçlar yanar yıkılır bağıra çağıra…

 

Orman kanunlarının  başladığı yerde bır sürek avıdır sürer.

Kamplarda toplatılmlş kadınlar, erkekler ölümün kıyısında.

Gençler namlunun ucunda diz boyu haksızlıklar…

Taş ve sopadan ibaret pasif bir direnişi yaşanırken,

Ötelerde bir çocuk taş atar tanklara…

Tankın namlusu çevrilmiş çocuğa,

Çocuklar da vurulur bağıra çağıra…

 

Hatice Evlene Peköz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s