Onlar Meydanlara sahiller boyu koşan çocuktulardı

Ellerinde çiçekler, kucaklarında kitapları vardı

Balkanavozunda pembe düşler görmek için gelmişlerdi dünyaya

Dillerinde şiirler şarkılar söylediler

Sonra bir gün güneşe uyanan düşlerini bal kanavozuna sığdırdılar

Kimi deniz kızı, kimileri uçan balık oldu.

Rüzgar saçlarından uğultuyla geçerken haksızlığa, kötülüğe karşı başkaldırdılar

Orntısız zekalarrıyla şairlere ilham, şarkılara beste oldular.

 

Onlar biraz sevip ayrılmak için doğmuştular

Kötülüğe karşı direngen ve korkusuzdular

Ayaklarında prangalar, kalpleri mühürlü kara yazgılıydılar

Meydanlarda bozguna uğradılar önce

Sonra bağbozumu zamanlarında meydanlara yeniden indiler.

Kardeş şarkıları söyleyerek el ele tutuştular

Ayaklarında çağın hegomanyası, zalimlerin zincirleri vardı

Bazen gün ışında soluklanıp, bazen zindanında bir ışık aradılar

Kendi ellerinden tutarken tek soluk, tek yürektiler

Onlar yetmiş yedi milyonun yetmiş yedi mert kızı delikanlısı idi

Çok eski zamanlardan kopup gelen güneş haresi,

En çetin fırtınalara karşı direngendiler..

 

Hatice Elveren Peköz

 

Reklamlar