Savaş ve açlık olmasa hayat bayram olurdu.

Kötülere inat yeri geldiğinde çocuklar kadar ağız dolusu gülmek.

Ve çocuklar kadar yağmur yağmur ağlamalıdır bazen

Hayat bu…

Kaçınılmaz olan o son…

Düşülecek,

Üzülecek,

Unutulacak,

Unutulacağız..

Sonra bahar gelir yeniden

Gülüşlerimiz çiçekler açar bazen.

İçimizde gülümseyen çocuk…

Şenliklerde, bayramlarda ellerinde şekerleriyle düşmelidir yola.

Çocuk olmak, sevmek, umut etmek…

Ve yinelenecek onlarca yanılgı…

Çocuklar kadar ağız dolusu gülebilmek,

Yüreğimizden çocuklar gibi özgür kuşlar uçurmak bazen…

 

Hatice Elveren Peköz

Reklamlar