1982

Sancıyla bölünür uykular

Çare olmaz artık çareler

Uzak yollar, yalan sevgiler

Biter hayaller, tükenir umutlar

Sormayın, söyleyemem

Düşler de bir hayal belki.

 

Sancıyla bölünür uykular

Ne günler, ne de gecelerde

Kurulamayan düşlerde

Ne avunur, ne de unutulabilirdi

Sormayın, söyleyemem

Sonu hüsrandır belki.

 

Bölünür sancıyla uykular

Gün batımında sevgiler

Ne tükenir, ne de sürer

Dönüşü olmayan yollardan

Sürüklenen benliğim

Gün olur avunur belki.

 

Hatice Elveren Peköz

 

Reklamlar