Bir Mayıs Şarkısı

       Ocak. 2000

Eski mayıs akşamlarında mahalle çocuklarıyla yıldızlar,

Geceleri körebecilik oynardı ay ışığında.

Hangimiz daha gerçekçi ve hangimiz yalan?

Onlar mı, ben mi daha çok hayalciydim?

Duaya durunca bütün melekler, dağılıverdik!

 

Oysa bir güneş doğardı karanlıkların üstüne, billurdan mavi.

Baştan sona ıslanan gözyaşlarımızla yıkanırdı topraklar.

Yağmurlarda iç seslenişleri ve bir de iç çekişleri dinlerdik usuldan.

Sevgi kör yüreklerin duvarlarına çarpa çarpa gider ve gelirdi.

 

Çocuk, şimdi neden çıkayım ki oyundan?

Hani biz, ekin tarlalarıydık haziran akşamlarında.

İçimde milyonlarca çocuk, el kol çırpa çırpa sokaklarda dolaşırken,

Dilimde eski bir mayıs şarkısı seni çağırır.

 

Tabi siz nereden bileceksiniz içimdeki güneş saçlı çocuğu.

İçimde bir sevgi büyür ki amansız!

Bir yanım gül bahçesidir, bir yanım ateşe dayalı.

Sevgisizlik eski bir yaradır hala,

Gelir ve yüreğime oturur.

Bulanık denizlerin kıyılarında beklerken çocukluğum,

Sevgisizlik kör yüreklerin duvarlarına çarpa çarpa giderdi.

 

Ey yüreğimin mavileri, denizlere salın beni.

Ey dingin denizlerin çocuğu, beni duy!

Sevgi yoksa, güneş saçlı çocukların gülüşlerine tutunamam.

Yaşamak savaşmaksa eğer,

Sevgisizlik şakaya gelmez bunu bil.

Yokluğunda bin ölür, bin diriliriz.

 

Üstüme kapanan kapılar, açılıverin artık.

Uzak yollar dönüşü yüreğim bir hüzün buğusu,

Gelir ve gözlerime yerleşir.

O an, kör bir şiddeti aşamayan çocuklar düşer akılma.

Çocukların masun gülüşlerine dokunamam.

Onlar şiddet yapanın ellerinde gel-gitlerdedir!

Susuşlarımızda, ölümün kıyılarına gider ve gelir.

 

Ah içimde kopan fırtınaları nereden bileceksin çocuk?

Yüzyıllar boyu temmuz sıcağında yanarken yüreklerimiz,

Biraz da buğday taneleri gibi ayrı tarlalarda çoğalırız.

Bilirim ki her çocuk yüreği bir orman büyüsü,

Elleri sevgi sarmalıdır tüm annelerin.

Unut gitsin yapmacık gülüşleri,

Yaşamda hangi rengini seversen sev.

Gül, aşkın kor dudaklarında kıpkızıl şafaklara uyur ve uyanır.

 

Tüm çocuklara kol-kanat geren anne olmak isterim.

Keşkelerle kilitlenirken dillerim, suspus olur söyleyemem.

Ve hangi sözcüklerden başlarım bilmem?

O an güneş saçlı çocuklar gelir aklıma.

Tüm kızıl renklerin inadına,

Dünyayı maviye boyamak isterim.

Yaşamak bir nehir berraklığında akıcı ve coşkulu…

İçimde bir mayıs şarkısı söylenir ki hala,

Kör yüreklerin duvarlarına çarpa çarpa gider ve gelir.

 

Hatice Evlenen Peköz

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s