CEVHER-    

                 (1)              1985

Acımasız insanlar

Güçsüz olurlar bilirim.

Onların düşlerine

Birazcık sevgi serpiştirdim.

Uyandılar, şaşırdılar.

Sağa sola bakındılar,

Sevgiler çelenk olmuştu yollarına

Sevgiden güç buldular.

Sonsuz bir mutluluk tattılar,

İl kez!

Hayıflandılar, dövündüler!

Sonra oturup düşündüler,

Daha önce

Bu güzelliği neden göremediler?

Sevginin cevher olduğunu,

Erdemlik olduğunu bilemediler…

Bu heyecanla

Aradılar, sordular

Yitik sevgilerini.

Çoktan tükenmişti.

Güçsüzlüğün utancında.

Ne var ki, geç de olsa,

 

Büyük madeni aramaya koyuldular

Nereden başlayacaklarını bilemiyorlardı

Bu, satın alınmaz bir olguydu.

Çok çaresizdiler…

Önce işi, bilene sordular

Denize balığı,

Gökyüzüne yağmuru, kuşları,

Toprağa çoğalmayı.

Sevgiyi gönüllere sordular

Şimdiye kadar

Neredeydi bütün bunlar?

Daha önce

Neden göremediler?

Salt onlarındı asık yüzler

Nasırlaşmış yürekler…

Kötülüğü,

Şeytandan ödünç almışlardı bir kez

Kendilerine mi saklasalardı?

Yapamadılar…

İşte o güne kadar

Diğer ayrıntıyı göremediler.

Bir çocuğun

Gözlerindeki sevgi ışığına

Şaşırdılar!

Uzun süre orada kayboldular

Kendilerini çocuğun gözlerinden alamadılar.

Işıl ışıldı çocuk gözleri!

Hayattı, neşeydi…

Gülüştü, sevgiydi bitimsiz.

Sıcacıktı, sımsıcak…

Acımasız insanlar

Güçsüz olurlar bilirim.

Onların düşlerine

Birazcık sevgi serpiştirdim.

Uyandılar, şaşırdılar.

Sağa sola bakındılar,

Sevgiler çelenk olmuştu yollarına

Sevgiden güç buldular.

Sonsuz bir mutluluk tattılar,

İl kez!

Hayıflandılar, dövündüler!

Sonra oturup düşündüler,

Daha önce

Bu güzelliği neden göremediler?

Sevginin cevher olduğunu,

Erdemlik olduğunu bilemediler…

Bu heyecanla

Aradılar, sordular

Yitik sevgilerini.

Çoktan tükenmişti.

Güçsüzlüğün utancında.

Ne var ki, geç de olsa,

 

 

CEVHER -II

Çocuğa hayranlıkla baktılar

Dokunmak istediler usulca

Uzun zaman kendilerine gelemediler

Bu nasıl bir cevherdi?

Dokunulmaz, sahip olunmaz…

Oysa amaçları kötülüktü!

Çocuğa kötülük yapmaktı.

Fenalık çok kolaydı çünkü.

Çünkü şeytanla birdiler

Şimdi ise tatmadıkları, tanımadıkları

Yoğun duygulardaydılar.

Şaşırdılar, bocaladılar,

Huzursuzdular…

Onlar, güçlü sandıkları benliklerinin,

İlk defa

Güçsüzlüğünü hissettiler.

Karşılarında minik bir çocuk vardı

O kadar!

Nedir ki bu korku?

Pişmanlığı çağrıştıran.

Çocuktan utandılar.

Bir türlü uyanamıyorlardı.

Gözlerini ovuşturdular koca adamlar

Çocuk ise onlara,

Neşeyle gülümsüyordu.

Bu nasıl bir düştü?

Uyanamıyorlardı

Ezik büzük olmuşlardı.

Ufalanıp küçülmüşlerdi.

O minik çocuktan

Daha küçük,

Daha güçsüzdüler.

Bir an güçsüzlüğün utancında

Küçük ayrıntıyı gördüler.

Acizleştiler!

Elleri titriyordu sevmek tadında…

Sevginin gücüydü büyük olan.

İlk kez heyecanlanıp, ürperdiler.

Oysa çok güzeldi çocuk!

..

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s