1999

Kaç zamandır hala böyleyim ben.

Onlarca göçmen kuş konar-göçer dallarıma.

Meçhul diyarlardan gelir giderdi.

Onca kalabalığın içinde

 

Tanıdık tanımadık kim varsa,

Anlattım onlara seni.

Yazdım sevgiyi en güç anımda.

Kopan bir uçurtmanın kanatlarına takılı kalır yüreğim.

Ölümü bekleyen bir hasta gibi,

Ellerimde kâğıt kalemim

Kaç kez yazdım gerçeği,

Kaç kez yeniden yaktım unutmaktayım!

 

Sonra her gece karanlıklarda

Un ufak ettim sensizliği…

Gel gör ki yalnızlık çok ağır,

Beklemek ölüm gibi…

Hala bir şey var içimde,

Yıldızlar kadar uzak,

Bir nefes kadar yakın.

Ondan bir an olsun unutamadım.

Yüreğimde açan sevgi çiçeklerini

Bir türlü söküp atamadım:
Olmadım çocukluğumdaki gibi…

 

Hatice Elveren Peköz

 

Reklamlar