1993

Dünya kurulalı beri,

Doğa ana eteklerinden,

ilk önce aşkı doğurdu.

Sonra sevgi ile aşk.

“Dünya halleri bu“diyerek,

Zamanlı, zamansız demeden

Her gönülde taht kurdu.

Gün oldu arıya petek,

Kelebeğe çiçek oldu yürekleri…

 

Dünya kurulalı beri,

Kimler geldi, kimler geçmişti.

Sonra aşk geldi bir gün, gözleri yaşlı.

Zaman ötesinden sevgi…

Doğana’ya sorsalar anlatamazdı.

“Dünya halleri bu” diyerek,

En büyük sorular yanıtsız kalmıştı..

 

Oysa aşk, kitaplara sığmayacak kadar büyüktü.

Her çiçekten bal toplayarak,

Her arıdan petek evler yapıyordu.

Şiirler, şarkılar söylüyordu yürekten.

Çünkü bir aşk vardı dünyada.

Bir de ölüm vardı!

“Dünya halleri bu” diyerek,

Yalnızlığa katlanamayan sevenler vardı.

 

Aşk sevgiyle kol-kola gezinirken dünyayı,

Simgeler üretildi aşka dair.

Oysa ayrılık vardı pusuda.

Onu paylaşılmaz kılan sevenler vardı.

Yarına saklamadan o hissi,

“Dünya halleri bu” diyerek

Sevgililer bir birine aşkı,

Sevenler sevgiyi itiraf etti…

 

Hatice Elveren Peköz

 

 

 

 

Reklamlar