DÜŞ MELEĞİ                 1996

Sen yolunda ölümüne yürüdüğüm aşk!

O yalnızlıklar artık benim.

Benim seni yıldızlarla kardeş yapan.

Sen dönüşü olmayan yollarda unutmuşken bendeki seni

Söyle, bunu nerden anlasın yüreğim…

Bak hala ölümüne sevdalı

Ve hala o bıraktığın yerde beklemekteyim.

Benim seni sen yapan gül bahçelerinin düş meleği…

 

Hatice Elveren Peköz

HAYATA DAİR                                     1988

 

Hayatta aşama aşama yürürüz.

Hayat bize sunulmuş bir armağan ..

Her aşamada bir yol vardır bizi sevinçlere taşıyan.

Her evrede bir sürpriz olur bizi şaşırtan.

Hayatın zorlu bir aşamasında bazen,

Hüzünle tanışır, gözyaşlarına sığınırız zamanın.

Hayat, işte böyle bizi,

Her aşamada bir bahçeye götürür.

Katıksız gönül bahçelerinde yaşarız kimi gün,

Kimi gün de bir sevgiden yön buluruz.

Gün olur annemizin sevecen kollarına sığınır,

Gün olur kardeşimizin sıcak sevgisiyle huzura erişiriz.

Gün olur arkadaşımızın can bahçesinde güveni öğrenir.

Sevdiğimizin gönül bahçesinde aşkı yaşarız bazen.

Sonra geceler, gündüze karışır.

Mutluluğumun doruğunda hüzünle sevinci paylaşırız.

Yaşamın en güzel anında bir gün,

taa içten bir bebeğin sıcaklığını duyarız.

Derken, yaşamın en duru aşamasında,

Geçen yılları durupta bir düşünürüz.

Hüzünlerin deminde yalnızlığı duyumsarız kimi gün.

Gözlerimiz yollarda, gideni gelenden sorarız bazen.

İşte bu aşamada yaşam, usumuzda perdelenir…

Güllük gülistanlık bahçeleri düşleriz

Hakka daha yakınızdır o gün…

Ve o zaman çok boyutlu düşünmenin doruğunda,

Zaman üstü boyuta hazırız artık.

Ve o aşamada benliğimizi sorgularız bir zaman.

Yaptıklarımız ve yapamadıklarımızı düşünürüz.

Ölçütlerin o ince ayrıntısındaki sırrını görürüz.

Kötülük ve haksızlığın bedeli ödeneceği gündür, o gün…

Tartılardaki hilenin anlamsızlığını hisseder,

Hak yiyen yalancının,

Düzenekli hileli oyununa isyan ederiz!

Vicdan muhasebesinin son aşamasında pişman olur,

Derken, küçük ayrıntıların son aşamasında,

Zaman üstü boyuttayız…

 

Hatice Elveren peköz

Reklamlar