Geçmiş zamanların kör dehlizinde kaldı çıocukluğum.

Şimdilerde kendi aşk masalımı yazıyorum.

Bir varmışla bir yokmuşla başlayan aşk hikayeleri.

Yazlar güze döneli beri kağıtsız, kitapsız kaldım.

Kırık dökük bir hece ardım, gecenin ısıslığında.

Dallarım yapraksız, dünlerim yağmursuz kaldı.

 

Ne yazlar, nede güzler avutmaz yüreğimi.

Dönülmez uçurumların kıyısında durarak,

Denizlere yeminlere ettim.
Ruhumu uçurumların kollarına bırakarak,

Ötenazi hakkımı kullanıyorum.

Ey sözsüz ve şiirsiz insanlar;

Yokluğa doğan şiirsiz güneşi size bırakıyorum!

Çocuk sevinçlerimi, kitaplarımı, düşlerimi geri verin.

 

Hatice Elveren Peköz

 

 

Reklamlar