ERGUVAN   

1987

Yıldız ışığını dolaşıp,

Yeniden yaşamak kayıtsızca…

Yeni sabahlara gün ışığıyla sevinçle uyansam…

Çocuklar gibi kaygısız hilesiz ve temiz olsam.

Al yanaklı, al Belki de papatyalar açtırırdık,

Benizli çocuklarların yüzlerinde…

Ve yüreğinin gizli bir köşesinde ben…

Saf berraklığımda akan sular gibi,

Canlanırdı içimde sevgi çiçeğin,

Rengi erguvan…

 

Yıldız ışığını aşıp

Rüzgârla odana dolsam…

Seni yaşamak için yeniden

Günü tutamıyorum elimde.

Sevsen karanlığı yok olacak belki?

Oysa bir aşk vardı yaşanası dünyada.

Yıldızlardan uzak güneş kadar sıcak!

Aşk ütopyasında saklı durur dokunamam.

Ben unutsam bile bir tanem,

Gözlerim orada kalacaktı uçuşan kelebek…

Sana sevgiler bırakıyorum bilmediğin düşlerden.

Açacak çiçeğim içinde,

Rengi erguvan…

 

Geceleri yıldız ışığını dolaşıp,

Gündüzleri yaşamak kayıtsızca…

Uyanan bir ateşböceğinin ışığında,

Serin sabahlarında uyansam.

Ve buğulu bulutların maviliğinde,

Yeryüzünün yıkandığı an,

Toprak çiçekler açtırırdı yüreğimizde,

Rengi erguvan…

 

Yıldız ışığıyla dünyayı dolaşsam,

Gökyüzünün beyazı henüz mavideyken,

Külrengi günün kaybolduğu o an,

Sevgiler vardı ellerimizde…

Anlaşılmaz, paylaşılamayan.

Açardı güz bahçelerinin sarısında,

Ayrılıkların hüküm sürdüğü sarı eylülde,

Rengi erguvan…

 

Hatice Elveren Peköz

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s