1994

Hiç bir zaman erişilemeyen çiçekler vardır

Yabanlarda açan…

Uçurumların kıyısında taa güneşte asılı duran…

Onları yüreğimizin en ücra köşesinde saklı tutar,

Kimse dokunamaz onlara,

Göremez hiç kimse…

Yanı başımızda olanlar bile

Varlığını hissedemezler…

 

Erişilmez o çiçekler,

Arada sarsarlar bizi.

Fırlatma tahtası gibi,

Fırlatır taa uçurumlara!

Ve böyle sarsıla sarsıla gelirken bir yerlere,

Öz benliğimizin derinlerinde aşkın saklısında durur…

Yüreğimizin en ücra köşesinde saklar,

Bir ona sığınırız sevgisiz kalınca.

Ve her boşluğa düştüğümüzde

Erişilmez bir çiçek olunca aşk,

Odur tek sığınak, tek limanımız…

 

Hatice Elveren Peköz

 

Reklamlar