1990   

Eylül aşkın en mahzun,

Çocukların en saf halidir.

Her yaprak düşerken yüreğimden,

İçimde bir şeyler kırılıp kalır.

Eylül sarışın yazdan alır rengini.

Ondan daha çok güze yatkındır.

 

Şubat eski zamanlardan sonra gelerek siyah şallara bürünür.

Bakire kızın yalnızlığı yaşadığı anlarda,

Ondan çoğalmayı besler.

Bakire kızın aşka düşmüşlüğü,

Özlemlerin en şiddetli halidir biraz.

 

Haziran baharla vedalaşırken,

Kız henüz aşka düşmüştür…

Bahardan çok yaza daha yakın durur.

Dingin çağlarında sevili kadın…

Çoğalan topraklar gibi ağır ağır çoğalır.

 

Bahar özünden veren ana gibidir biraz.

Saçlarını aşkın ellerine dolayarak,

Bir o kadar dingin, bir o kadar da cömert.

Yaşamın özüne sevgiler taşır.

Yüreği coşkulu nehir…

 

Hatice Elveren Peköz

 

Reklamlar