GİTMELİYİM

                 1999- Haziran

Gitmeliyim buralardan,

Sanki çağıran bir şeyler var.

Gel sen bir el salla yeter,

Gülümseyerek evlada et.

İçimden taşsa da ruhum,

Bir yanardağ olurun da,

Saklı tutarım içimde aşkın o sonsuz ateşini…

Ağlasam da hissettirmem,

 

Gitmeliyim buralardan..

Sanki ’git’ diyen bir şeyler var.

Gel sen son bir defa,

Ölümcül bakışlarını gözlerime sal.

Ölsem de göstermem gözyaşlarımı.

Ama sevmiyorum o uzakları.

Bil ki, yığınlar arasında kaybolurum.

Günlük telaşlar arasında,

İstanbul’da kuru bir nehir olurum.

 

Gitmeliyim buralardan sanki biten bir şeyler var.

Gel sen son bir defa bütün ruhunla sar…

Ama sevmiyorum o uzak şehirleri.

Yalnızlaşan kalabalıklar arsında ölürüm.

Sevgisiz yitik bir çocuk olurum sonra.

Çocukların gözyaşlarına dayanamam,

Yüreğime düşer damlaları…

Ağaçları saksılarda saklı kentin,

Çekme katlı İstanbul balkonlarında,

Kuru bir çiçek olurum…

 

 

 

Hatice Elveren Peköz

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s