KAYBEDİŞLERDE  

1990

Bugün her günden daha karışık bir hal içinde,

Çözümsüz bir bilmece içindeyim bugün.

Mayınlı tarlalardan geçiyor,

Sonunu bilmediğim bir düş görüyorum..

Bazen de yaşamın son kilometresinde durarak,

Yaşamdan yana yol almaktayım…

 

Bugün her türlü haller içindeyim,

Işıksız büyüyen çiçekler gibiyim bugün.

Her gün biraz daha yakın duruyorum ölüme.

Kaybedişlerde yaşanan kırık düşler içindeyim.

 

Yine de ertelenmiş acıların inadına,

Ne olur susma, konuş benimle!

Uzaktan da olsa duyur sesini.

Sessiz duruşundan anlarım ben,

Söylemesen de bilirim,

Sonu yoktur bu yolun…

 

Bu gün kırılgan bir sitem içindeyim.

Sorular sorgusuz yanıtlar cevapsız bugün.

Yerde -gökte, bin bir duygu karmaşası içinde,

İyi güzel birçok yanıtsız soru içindeyim.

Yine de yaşamın son kilometresinde durarak,

Sevgiden yana yol almaktayım.

Her gün biraz daha yakın duruyorum ölüme…

 

Hatice Elveren Peköz

 

 

 

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s