O Evin Yalnız Köşeleri

Mevsimlerden sonbahardır artık

Gitmek ve kuşlarla yollara düşmek zamanı…

Giderken hazan mevsiminde sarı yapraklar onun rengi olur

Ayrılık ısısız limanlarda pusuda bekler onu…

Evlerin yalnız kapıları kapanırken, o bakire kızların gelinlikli hayalleriyle süsler dallarını

Allı tüllü düşlere uyuyup uyanırdı

Gençliği bir serap gibi akıp giderken avuçlarından, çocuklara gülümseyemez

Akşamları sakladığı allı tüllü gelinliğini duvarlara asar, gün doğmadan bohçalara sarıp sarmalayarak küflü sandıklara saklarıdı

Ağladığını göstermezdi hiç

Issız limanlarda gemilere el salladı sessizce

Yüreğinden kalkan trenler hiç bilmediği şehirlerden geçerken, sevda, umut taşır

En onmaz düş kırıklıklarında bile, bir kuş gelip penceresine konuverir

Gün batımında hayalleri yel değirmenlerin gölgesinde uzar gider

Topraklar suya kanarken, karayel üşütmez ellerini

Ömrü takvimlerden yaprak yaprak düşerken, şiirler şarkılar onun gölgesinde ıssızlaşır

Bilir ki sarı yaprakların konfeti eşliğinde tüm radyolarda bir sonbahar şarkısı çalıyordur

Ve tüm bakire kızların küflü sandıklarında gizlidir hayalleri

Sandıklar ve kapılar açılmamak üzere birer birer kapanırken, geceleri tüm bakire kızlar adına o evinin yalnız köşelerinde mumlar yakardı

Sona varışlarda, evlerin yalnız köşelerinde şiirler sessiz şarkılar dilsiz olur

Şarkılar günbatımında maviye karşı söylenirken, o umutla beklerdi…

 

Hatice Elveren Peköz

 

&&&&

Reklamlar

One response »

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s