Sen başlangıçlı yıllardan sonra,

Sınırsız yollarındayım aşkın.

Gün aşırı düşüncelerimden geçerken,

Yanardağ alevinden geçmişimdir.

Susuz yorgun ve sensizim…

İşte böyle o gün bu gündür,

Uçsuz bucaksız çöllerde yol alıyorum.

Yakın oluşlarımızda bir vahadan geçiyorum.

Böyle anlarda bazen,

Duru göllerin suyundan içmek istiyorum.

Ancak içmek istediğim su zehirli!

İçemiyorum…

Her seferinde biraz daha susuz yol alıyorum.

Cennetin ırmaklarından içerim diye,

Kendimi avutuyorum belki.

Yakın olup da uzak oluşlarımızda,

Kutuplardan geçiyorum kimi gün.

Kutuplarda çiekler açtırmak istiyorum senin için

Ama bütün çiçekler zehirli.

Yinede bir vahadan geçmek için, yanardağ alevinden geçiyorum

Sen başlangıçlı yollardan geçiyorum.

Bir damla aydınlık için…

 

TOPRAK GİBİ

Ben susuz toprağın elleriyim

Toprak çağırdı mı giderim?

Çağrıştırıcı çekici, kokusuna…

Onun sıcaklığı çeker beni.

Ayaklar altında olsa da yüreğim,

Adım adım yaklaşsam da ona,

Kayıtsızca severim.

 

Sevgi toprak kadar sıcak,

Sevgili toprak kadar sevili…

Doğmaktadır topraktan sevgi

Yoktan var olmakta belki?

 

Ben çorak toprağın suyuyum.

Zamanı geldi mi çağlarım?

Her mevsimde bir başka rengi…

Toprak çorak, toprak çiğli,

Ana gibi, yar gibi.

 

Ondan yeniden yeşerir dallarım,

Sevgiden yeniden doğarım belki?

Yedi veren ağaçlar gibi,

Ömrümü ömrüme adarım

Sevgiler çoğaltırım ondan,

Hava gibi, su gibi…

 

Hatice Elveren Peköz

Reklamlar