Yoksan

Ey Deniz, bakıra çalan göğün maliliğinde yoksun!

Varla yok arasında sensiz ve sevgisizim.

Kayıp şehirlerin çıkmazında,

Çocuk düşlerimi saltığa çıkardım, bil!

Yoksan, ölüm çok yakınımdadır.

Yoksan, mavi düşlerim,

İlk fırtınayla yollara düşecektir.
Şimdilerde hayatın çok uzağında,

Mavi’sizsim..

Bil k,i bu şehir maviye tuzaklar kurmuştur.
Yoksan mavisiz, yaşamıyorumdur bil.

Yoksan, her şeyin ortasındayım hiçliğin.

 

Hatice Elveren Peköz

 ****

 

 

Reklamlar