Cemreler yeniden düşer toprağa.

Güneş günün eşitlendiği, tanyerinin en şafağında şimdi…

Yaşamın nabzı doğumla ölüm arası bir yerlerdedir.

Güne güneşe gülümsemenin, toprağa tohum atmanın zamanıdır.

Bilirim ki kapıda bahar, hemen yanıbaşımızda nisan yağmurları.

Çok sürmesin HÜZÜNLERİMİZ.

Hemen ardından yaz, deniz, dağ gül gelir.

 

Baharla yeni umutlar düşer toprağa.

İçimizde yeniden yeşermelidir tohum.

Erken kalkıp yollara düşmenin zamanıdır.

Yeni, eskileri giyinmişiz ne fark eder.

İki gülümseyiş, bir hüzün arasıdır YAŞAM.

Hemen ardından yaz, deniz, dağ gül gelir.

 

Cemreler yaşama, tohuma durmuştur.

Baştan sona yağmura güle kesmiştir bahar.

Kardelenler de kışa, SAVAŞA karşı başkaldırır gibi açtılar bak.

Menekşeler öbek öbek…

Şu savaşan, kin nefret kusan insanlar da olmasa,

Dört mevsimi birden giyinirdi DÜNYA…

Şölenler, düğünler, bayramlar kurulurdu sevinç alaylarında.

Hemen ardından yaz, deniz, dağ gül gelir.

 

 

Hatice Elveren Peköz​

 

Reklamlar