Ne kışlar, nede yazlar masum değil artık.

Kapital adamın kirli elleri ekmeği bozalı beri,

Korkulu bakışlar ardında yitip gitti umutlarım.

 

Ekin tarlaları kapitalin eline geçeli geceyi un ufak ettim,

O gün bu gündür aç çocukların yalnızlıklarını koynumda idi.

Çocukların çoğu katıksız, kuru ekmek beslemesi..

Oysa namuslu insanlara el-etek açtırmak nafiledir.

Çocuklar duvar diplerinde uyurken, hayallerimi geceye dahil ettim.

 

Ekin tarlaları yalancı, düzenbazın eline geçeli beri,

Çocuk yüreğimin düşleri yitik.

Gördüm ki artık tarlarda hasadı beklemek nafiledir.

Doğal tohumla ekmeğe erişmek bir peri masalı.

Tohumla sevginin  genetiği değişeli beri,

Hilekarın inadına özgür çocuklar büyüttüm.

 

Ekmek ve emeğe göz dikenlerin niyeti belli idi.

Sevgi yoksunu çocukların adına yağmurları damla damla biriktirdim.

Sonra yalansız sözlerden bir demet alıp, gelinlik kızların saçlarına taktım.

Özgür ve başak yürekli gelinler kendi topraklarında cesur ve hür olmalıydı.

Ekin tarlaları kıyısında, unu eleyip duvara astım.

Çocuklar, mavi düşlere uyusun diye yeşile sarıya boyadım tarlaları…

 

Hatice Elveren Peköz

Reklamlar