Karma

YENİDEN             1993

Bir hüzün vardı bu gece

Hayaller bölük pörçük…

Taş kaldırımlarda sevinçler kırık dökük.

Uzakların sancısından,

Haykırışlardadır biten umut

 

Bir ağırlık vardı bu gece

Sevgiler paramparça

Ağırlığınca büyür özlemler.

Sonu olmayan sevdaların,

Hayallerin altında ezilir ruhum.

Ormanların gizli esintisi bile,

Avutamazdı artık yüreğimi.

 

Çok karanlıktı bu gece

Yitik sevdaların ağırlığında,

Gururun katılığına umut…

Yalnızlık çığ gibi büyür başucumda

Her an içimi söker gibi uzaklar,

Pişmanlığın yakıcı ateşiyle,

Bir an uyanır gibi oluyorum kâbustan.

Gün doğmadan yarınlarda umutlar sürsün diye,

Çakıyorum gözyaşlarımı toprağa.

 

Hatice Elveren Peköz

 

VELHASIL                              (28.Şubat_ 1991)

 

Acı bir rüzgâr eser ayrılıklardan

Ölüm uykusunda gibi dünyada,

Yollarım ayrılıklarla yoldaş oldular,

Gözlerim çiğ taneleriyle kardeş oldular,

Savrulur rüzgârlar uzayan yollar,

Önümde aşılmaz dağlar var şimdi…

 

Acı bir rüzgâr eser uzaklardan,

Sonsuzluğa giden ayrılıklardan,

Kurşun yemiş gibi kanıyor yüreğim,

Vurgun yemiş gibi yanıyor içim,

Ateşler içinde dönüyor başım,

Ruhum benliğimden çekilir gibi,

Velhasıl baharım kış oldu şimdi…

 

Hatice Elveren Peköz

 

 

VAKİT VARKEN                 1988

Gerçekte böyledir yaşam gözlerimizi yumunca biter.

Bu gidişin dönüşü yok sabitliğini koruyamaz zaman.

 

Ondan daha vakit varken yaşam nehirlerinden geç.

Bir damla olsa da umudun sevginle göl eyle sen.

 

Henüz vakit varken sevginin yollarından geç.

rak gönül sarayının kapıları sonuna kadar açık kalsın.

Yüreğin ardından gelenin ışığı olsun.

 

Daha vakit varken en aşılmaz yollardan,

Yaşamın her türlü hallerinden geç…

Saklama yüreğindeki hazineyi.

Gün ol, güneş ol…

 

 

Hatice Elveren Peköz

 

 

—-

UZAK YILDIZ                  1996

 

Alaca karanlıkların içinde

İki ateş böceğinin ışığında,

Ve gökyüzünün en uzak yıldızının

Son yansıması değince

Biliyorum, susacaksın o anda.

Ama ben, sessiz duruşunda bile

Anlıyorum söylemesen de

Uçurumun en kıyısında olsam,

Geçmek lazım biliyorum!

Zorunluyum, mecburum belki buna?

Aşk biraz yaralayacaktır,

Biraz da yağmurlarda ıslatacak…

Belki de unutturacaktır her şeyi.

Ancak böyle yaşanabilirdi aşk…

En uzak yıldızın yörüngesinden

Işığından bile kopsan

Seviyorum işte.

 

Hatice Elveren Peköz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s