1999

Bugün bir başka güzel!

Henüz ne baharda mevsim,

Ne de çiçeklendi bahçeler…

Düpedüz kış ortasında,

Dört mevsimi yaşarken bir günde,

Ağaçlar koro halinde şarkılar söylediler.

Dallarında cıvıldaşıyordu kuşlar.

Yağmurlar da ha yağdı ha yağacak.

Duygular sel olup akıverecekmiş gibi sokaklara.

Akdeniz ise tüm haşmetiyle coşar.

İşte böyle bir günde bütün insanlar,

Ellerini açıp semaya ulaşınca dualar,

Bulutlar gökyüzünde kuş olup uçar.

Sonra bir ressamın tablosundan çıkıp,

Bayramlar şenlikleri resmederler.

 

Hani bugün, bir başka akar çaylar dereler…

Dağların en kuytu derinliklerinden gelir yüreklerden taşar.

İşte böyle anlarda huzur bulur insanlar.

Sevgililer sevmeye açıktır yürekleri.

Böyle bir günde aşklar ufuklardan doğar.

Çiçeğe duran bahar dalı,

Kendini her zaman sevmeye hazır tutar.

Sonra hasretle birleşirken eller,

Sevenler servilerin kuytusunda öpüşür

Parklarda sarmaş dolaş olurlar.

 

Hani bu gün ne yazdı,

Ne de yüreklerimizde çiçekler açtıran ilkbahar.

Düpedüz kış ortasında,

Söylenmemiş sırların inadına

Dilsiz olur söylemez zaman.

Ölümle yaşam el eledir sanki?

Hayatın kollarına tutunarak,

Sevgililer, selviler parklarda elele dolaşırlar.

Bugün süslenmiş en güzel heceler,

Akdeniz’in kıyılarına dalga dalga sevgiyle vurur.

Oysa bu gün henüz mevsim ne yazda,

Ne de çiçeklendi bahçeler,

Düpedüz kış ortasında,

Bir şey olur anlatılmaz…

 Hatice Elveren Peköz

 

 

 

Reklamlar