TEZGÂHLAR 

(1)       2003

 

Yaşamak var ya yaşamak;

Her anını dolu dolu yaşayamamak,

Ekmeği ayaklar altına atmak,

Nimeti tepmeye benzerdi.

Çünkü biz bunu böyle bildik.

Böyle öğretmişti büyükler.

Emeğin yaşamsal gücüne inanarak,

Kaynağından damla damla içerken,

Susam tanesinde mucizeyi gördük.

Bir damla sevgiyi büyüttük.

Sevenin gözlerinden içtik yudum yududm.

 

Yaşam var ya yaşam;

Akarsular gibi akıcı gürül gürül.

Ayrı kaynaklardan gelse de nehirlerin suyu,

Bir damla okyanusla beslenir.

Yaşamsal gücüyle birleşir ellerimiz.

Sevginin gücüne kanıp, yoktan var olurdu umut.

Bilirdik ki, birlikten güç doğardı…

 

Yaşamak var ya yaşamak;

Biz onu Allah’ın lutfu bildik.

Ekmek gibi yerden alıp, alnımıza değdirdik usulca.

Öpüp öpüp her an şükrettik her şeye.

Ekmek emekle yoğrula yoğrula,

Kaç evrimden geçtiğini biliriz.

Gün oldu ellerimiz yandı,

Yokluğunda ağladık çocuk gibi?

Ondan emeğe sevgiyi kattık.

Sevmek istedik cesareti,

Onurla dört elle sarılmak istedik yaşama…

 

Yaşamak var ya yaşamak;

Elimizden alındığı anda,

Beş paraya satıldı tezgâhlarda.

Çeşit çeşit, boy boy tezgâhlarda tezgâhlanıyordu.

Yolsuzluk, vurgun, soygun,

Hırsızlık, sürgün, hortumlama.

Birçoğu kendince uydurmuş bir tezgahla,

Küçüğünden en büyük tezgâhında tezgâhını tezgâhlıyordu…

Derken bir gün geldi.

Birden çok tezgâhtar bitiverdi üstümüzde.

Asıl yoksul tezgâhtarlarda tezgâhlarsa koyup satacak hiç bir şeyi kalmamıştı.

Birileri el altından binlerce karınca gibi,

Usulca boşaltmıştı içimizi.

Sonra son umudumuzu da çekip almıştı birileri.

Tutunacak dalımız kalmadığı gün,

Hayallerde avuttular bizi.

Zar zor bulduğumuz işimizi de kaybettik sonunda…

* * *

TEZGÂHLAR  (2)       1996

Yaşamak var ya yaşamak;

Umutlar büyütüyorduk yaşamsal

Kiminin o da yoktu.

Az çok üretiyorduk belki?

İşçinin, emekçinin hakkıydı diyorduk.

Ama bir gün geldi asıl büyük tezgâhtarlar

Son kozunu da ortaya koydu.

Önce işimize elimizden aldılar.

Sonra sokaklara döküldü kimi…

İş olmazsa aş olmazdı

Ekmek alamazdık çocuklara

En sonunda ekmeğimize de göz diktiler.

 

Yaşamak var ya yaşamak;

Umudun bittiği yerde insanca yaşayamamak…

Üstelik bir de aşsız işsiz kalmıştık ortada.

Ondan başkaldırımız oldu haksızlığa,

Hakça hakkımızı aradık kimi gün.

Sonra sokaklara dökülerek,

Yığın yığın işsiz ordusu kurduk boşlukta.

Başıboş ve çaresizdik hepimiz.

Sonra çelişkilere düştük gece gündüz.

Derken tekme tokat yumruklar savrdular umutlarımıza.

Kimin kime vurduğu belli değil…

 

Yaşamak var ya yaşamak;

Ortada bomboş kalınca inanamadık önce.

Sonra kendi insanlığımızdan utandık…

Günlerce ellerimiz boş dönüyorduk eve.

Oysa başköşeye oturttuğumuz oburlar,

Saraylar köşker kurarak gününü gün ediyordu.

IMF’nin sömürgesine düşmekten habersiz,

Tezgâhlar kuruyordu üst düzeyde.

Son kalanı da almışlardı avuçlarımızdan

Kimin kimi soyduğu belli değil…

Sonra atacak bir şey kalmayınca

İlk önce gururu sattık çaresizce,

Sonra umudu sattık ekmek yerine.

Sevgiyi ise çoktan unuttuk.

Hile, yalanlardan yılgınlığa düşünce,

Doğrularımızı, ideallerimizi sattık.

Ne kalmıştı ki elimizde?

Sevinçlerimizi de beş paraya sattık…

 

Yaşamak var ya yaşamak;

Kötülüklerden yılmayıp, hilenin tezgâhını bozmaktır.

Her gündönümünün ardından uyanarak,

Tüm yalan, hilelere siper olarak her yeni güne yeniden doğmaktır.

Sonra kalemleri sihirli değnek yaparak,

Cesurca adil olmak ve yazmaktır.

Her yıkılışın ardından yeniden, ayaklanarak,

Daha da güçlenerek yürümektir.

Hakkımız olanı koparıp almalıdır yaşamdan.

Yaşamak var ya yaşamak,

Umuda yüklü aydınlık yoldur.

 

 

 

Hatice Elveren Peköz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s