TOZPEMBE  

              1996

Dün gece yeniden

Kar yağıyordu umutlara.

Sokaklar ölüm sessizliğinde…

Yine bu yürek bende değildi.

Alıp başını gitmişti uzaklara.

Önce kutuplarda bir günde

Yazı yaşayacaktı,

Sonra çölde çiçek açacak,

Nisan yağmurlarıyla yıkanacaktı.

Ufuklardan gün ışığıyla uyanıp,

Bir sonbaharda yeniden doğacaktı yaşama.

Dalgaların koynuna dalıverdi sonra.

Uzak diyarlarda bir sevgiye

Gizlice el salladı…

Derken boyası kurumamış

Bir ressamın tablosunda,

Yazı çiziyordu kışın ortasında

Oysa çok yanılıyordu;

Yazarlar başka yazar gerçeği

Ressamın çizdiği tabloda

Dünya tozpembeydi…

 

Hatice Elveren Peköz

 —–

TÜRLÜ HALLER İÇİNDE                 1995        

 

Bugün her günden daha karışığım işte.

Çözümsüz bilmeceyim bugün.

Mayınlı tarlalardan geçiyor,

Sonunu bilmediğim bir düş görüyorum..

Bazen de yaşamın son kilometresinde durarak,

Türlü haller içinde yol alıyorum.

Işıksız büyüyen çiçekler gibiyim bu gün.

Her gün biraz daha yakın duruyorum ölüme.

Buruk kırılgan bir sitem içindeyim

Ne olur susma uzaktan da olsa duyur sesini.

Sessiz duruşundan anlarım söylemesen de…

Bugün türlü haller içindeyim işte.

İyi güzel bin bir soru içindeyim.

Beklide ertelenmiş acıların inadına,

Kaybedişte bulduğum şeyler içindeyim.

Sorular sorgusuz yanıtlar cevapsız bu gün.

Gökyüzünde yerde her biçimdeyim.

 

Hatice Elveren Peköz

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s