1995

Gökyüzüne her baktığımda

Binlerce yıldızın öyküsünü gözlerinden yazarım.

Bir yeşil ormanda bakınca hayalini,

Yağmurlarla yeryüzüne düşünce umut,

Büşracığım buğulu bakınca gözlerin

Bu coğrafya, bu kıtaları yüreğime yazarım.

 

Gökyüzüne her el açtığımda,

Annemin dualarını duyumsarım.

Bu yollar, bu sokaklar,

Akan sular gibi geçerken zaman,

Anılara bırakıverecekti yüreğimi.

Sonra yaşlardan, yağmurlardan,

Anılardan ellerini yazarım…

Umutlar ise uzak bir şehir.

Ellerin, sevgiye, özgürlüğeydi tutkuları

Gözlerin, gökyüzünde ışıldayan yıldız…

Gözlerinden, yıldızlardan şiirler yazarım…

 

Ufuklara her baktığımda,

Yollarına düşmüştür ruhum.

Sen öyle yıldızlara kardeşken,

Ve kayıtsızken sevmelere,

Ben dönüşü olmayan bu yollarda,

Uzaklardan, yollardan ayrılığı yazarım…

Ne olur bir şey sorma, söyleyemem nedenini!

Yalnızlaşan kalabalıkların arasında ezilir ruhum.

Bir isminden Büşracığım,

Bir isminden binlerce öykü yazarım…

 

Hatice Elveren Peköz

****

YILLAR BOYU                                    1993

 

Yaşam tarzı değişeli aşktan yana,

En yakın bildiklerimiz uzak oldular.

Kiminin bir el kadar yüreğeydi tutsaklığı.

Yüreğinde aykırı dağ çiçekleri açmıştı bir kere.

Kimimiz hancı, kimimiz yolcuydu.

Bir düşe uyanır gibi olunca insanoğlu,

Kimi dönüşü olmayan bu yollarda kayboluyordu.

Kimi de kendine zorlu bir yol çiziyordu

Başını alıp gidiyordu yıllar boyu…

 

Hatice Elveren Peköz

 

 

 

 

 

 

Reklamlar