Ey Deniz,

Bakıra çalan göğün maliliğinde yoksun!

Varla yok arasında,

Bilinmezlerin ötesindeyim.

Sensiz çocuk düşlerimi saltığa çıkardım, bil!

Yoksan, ölüm çok yakınımdadır.

Yoksan, mavi düşlerim İlk fırtınayla yollara düşecektir.
Şimdilerde hayatın çok uzağında,

Mavi’sizsim..

Bil ki bu şehir Mavi’ye tuzaklar kurmuştur.
Yoksan mavisiz, yaşamıyorumdur.

Yoksan, her şeyin ortasındayım Hiç’liğin.

 

Hatice Elveren Peköz

***

Olsun.

Şaiirler aşkla özgürlüğe kanat çırparken,

Doksanların gül renkli mevimlerinde çocuklar ana rahminde bir GEZİ destanı yazıyordu.

Çığlık çığlığa ve direngen..

Çocuklarla şaiirler karanlıklara kilit vurduğu günlerde,

Bir korku, bir telaş düşmüştü kötünün yüreğine

Şairlerle çocuklar biliyordu ki,

Karanlıkla, kindarın oğulları gidici..

 

30 Mayıs 2013 Perşembe    H. E. Peköz

Reklamlar