Nejat İşler’le Birlikte Öykü Yazmaya Var mısın?

Belki inanmayacaksınız ama Nejat İşler’le birlikte öykü yazdım. aracılığıyla

Tepedeki Ev

Şeref tezgahı erken kapattı. Bindiği dolmuşta eski plaklardan bir tango çalıyordu. Hemen yanına bir kadın oturdu. Elinde sıkı sıkı kucakladığı birkaç (Bavul) dergisi vardı. Bir derginin kapağında “tepedeki kiralık ev” yazıyordu. Şeref gözlerini kapadı. “İçindeki sese güven. Mutlak bir ev bulursun be Şeref. Çok düşünme” diye düşündü. Şeref, günlerdir öğrenci kızı ile oturacakları biraz geniş kiralık ev arayıp durmuştu. İlk durakta dolmuştan indi. Kiralık yazan ilk evin kapısını çaldı. Ona kapıyı açan kadın biraz sırıttı. “Olmaz, size nasıl güveneyim? Evi versem on günde harabeye çevirirsiniz. Bir de bekar ve öğrenciye ev falan vermem. Şeref’in içindeki ses; bu şekilde bir ev bulmalısın” diyordu. Kadına, “niye korkuyorsun evi vermekten? Kızım okusun diye de kalkıp ta buralara geldik. Şeref; “içimdeki sessiz çığlıklardan bıktım. Ama aramak ve bulmak kadar güzel ne olabilir? Diye iç geçirdi. Kadını zorla ikna etmişti. Biraz da konuşmaktan onu bıktırmıştı. Kadın onca ısrara dayanamadı. “ Tamam yarın önden kaporayı getir” dedi, suratını yere düşürerek. Vakit bir hayli ilerlemişti. “Peki, sustum. Daha fazla konuşmayalım. Çok sağolun” dedi seslice ve çekip gitti. Ertesi gün işi sağlama bağlamak için ev sahibinin yanına üç defa gidip geldi. Sonunda kiralık ev bulduğuna sevinmişti. Kadınla anlaşmış aynı gün taşınacaktı. Kızına müjdeli haberi verdi. Acele ile toplanmaya başladı. Henüz toplanırken kamyonetçi de gelip kapıya dayandı. Aynı hızla ne varsa araca yüklendi. Çok geçmeden taşınacakları eve gelmişlerdi. Şeref, uzun uzun kapı zilini çaldı. Ev sahibesi, uzunca bir bekleyiş sonunda kapıya açtı. “Ben düşündüm, taşındım, oğluma sordum olmadı. Biz öğrenciyle bekara ev falan vermiyoruz?” dedi pişkin pişkin gülümseyerek. Eşyalarla yüklü kamyonet kapı önünde; Şeref ile kızı şaşkın, öylece kala kalakalmıştı. Şoför öfkelenmişti. Kadına söylenerek direksiyona geçti “Allah’ım insanlar bu kadar kötü olamaz” diye mırıldandı. Şeref ile kızına kamyonete binin. Tepedeki eve gidiyoruz” dedi. Çok geçmeden, yüksek tepede olan bir evin kapısına gelmişlerdi. Kapıyı açan kadın, önceki gün dolmuşta gördüğü, elinde Bavul adlı dergiler olan o güzel kadındı. Şoför yaşadıklarınız anlattı. Gelin; kira falan yok. Ev sizin. Dilediğiniz kadar kalabilirsiniz” dedi. Şeref İle kızı, üstündeki şoku atmaya çalışarak sevinçle kadına sarıldı. Hatice Elveren Peköz

Reklamlar

One response »

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s